Calvaris in Deutschland

Iso é o que lle pasará en breve a este blog, porque agora xa teño listo o novo. Non só teño listo isto, senón tamén a nova web, que aínda está en construción, pero que tratarei de ir enchendo pouco a pouco, incluso con estes contidos, xa que sería unha mágoa perder toda esta chea de posts.

E o dito, este blog, deixa de estar mantido dende agora e nalgúns meses, incluso chegarei a desactivalo, porque xa non ten sentido manter isto con este título... Moitas paranoias escribín aquí, pero non vos preocupedes, que o seguirei a facer, pero aquí:

• Web de calvaris


• Blog de calvaris

Pois levo xa un par de semanas a traballar na nova web e o novo blog. Teño listo o zope, pero resísteseme a configuración do apache para a xestión dos dominios... Así que por iso non posteei nada estes días, porque xa queria postear no novo blog, pero é imposible, así que decidín facelo xa, para que os meus poucos lectores saiban que sigo vivo.

De todos os xeitos, tampouco teño moito que contar, quitando que teño á hamster parida, aínda que non sei cantos trouxo desta vez e que resolvín unha chea de papeleo que tiña que facer, como por exemplo, a devolución das taxas de matrícula de Enxeñería do Software, xa que aprobei na convocatoria extraordinaria Fin de Carreira, que paguei aparte, tamén un problema que tiven cos billetes electrónicos de Renfe.

Resulta que os cabróns eses me anularon os billetes que collera para volver a Coruña hai dúas semanas e tiven que pagar no tren, e que segundo me dixeran non me cobraran porque estaban anulados. Mentira. Despois de explicarllo mil e unha veces á atención telefónica do servizo de internet de Renfe, comprendeu o que me pasara e pediume que tamén mandara un mail para que quedase tamén constancia escrita. Aínda non tiven resposta, pero o inicio está feito.

Están entregados tamén os papeis da miña Erasmus, é dicir, unha enquisa e un xustificante e tamén os de Stuttgart, mandaron a documentación que me permitirá en xuño convalidar o proxecto, no que por certo teño un Sobresaliente e poder pedir o meu título.

Agora o que me falta é pedir a devolución dos gastos médicos, que serán uns 75€ que paguei en Alemaña os sete meses que estiven alí e o resto estará listo.

No resto da semana, dicir que onte foi o cumpreanos de Dores, á que lle regalamos un muiño de café manual deses antigos que lle gustou moito e á que lle mando os meus mellores parabéns, e fóra diso, nada máis importante.

Segundo leo no weblog de Elena, unha colega miña de Stuttgart, que viaxou a Budapest en xaneiro, parece ser que o mellor restaurante de Budapest (aínda mellor que o de restaurante ese de luxo con violinistas) sigue a estar á altura das circunstancias e aínda por enriba dos comentarios das guías. Como se pode ver na foto, é imposible rematar un prato e tampouco se paga moito máis de 10€! Recomendado!

O deportivo clasificado para a semifinal da Copa do "Cidadán Borbón" (segundo terminoloxía de Pilar Rahola). Despois de oír cómo o adestrador do Deportivo Joaquín Caparrós alenta aos siareiros coruñeses de cara ao partido desta fin de semana contra o Violencia F.C., non me queda máis remedio que preguntarme onde está esa marrullería da que me falaba algún amigo meu cando se enteiraba de que se convertera no noso adestrador. Polo que levo visto de Caparrós, paréceme un auténtico cabaleiro, en contraposición do seu homólogo do Violencia, que incitaba aos seus siareiros (aínda que acho que a palabra "sicario" sería moito máis axeitada) a ter un ambiente bronco, tanto dentro como fóra do campo.

E o que xa me parece incribel, é o feito de a federación actuar de oficio contra o Deportivo, por defender os seus dereitos, iso si, despois non actúan de oficio para impoñer unha sanción a ese adestrador que conseguiu tanto o que quería, que chegou a pasarse, de xeito que un dos seus sicarios (perdón, siareiros), lle tirase unha moeda ao árbitro.

Pois si señor! Aí está o meu excompañeiro de piso Martiño Figueroa (a partir de agora D. Martiño), autor do xa famoso Glest sendo entrevistado en Vieiros. Si señor, estou orgulloso de ti, pero xa che dixen unha e mil veces, que a emigración non é a solución, así que volta para Galiza dunha vez!

Pois manda carallo que non me lembrara de comentar isto no post do outro día.

Resulta que o venres ao marchar Sergio ao mediodía, comentoume que ía botar o Euromillón, que había un bote de 140 millóns de euros, así que alí mesmo lle demos Alex e mais eu os nosos número e nos nosos dous euros e pola tarde xa nos trouxo o boleto. Á noite, que foi o sorteo, comenteille ao meu pai e ao mirarmos os números decatámonos de que acertara 3 números e 1 estrela, así que me tocaron 30,11€, que procedín a gastar en mercar unha alfombra de Dancing Stage para Play2, así que aí imos meu pai e mais eu a Pontevedra, a Centro Mail, que eu pensaba que estaría na rotonda de Fernández Ladreda con Avda de Vigo, pero nada diso, porque a rúa comezaba aínda máis para alá. Chovía, eu pensaba que non estaría tan lonxe, así que fun a correr, pero estaba no quinto carallo.

Molladura de ida. Non tiñan a alfombra que queriamos nós, así que merquei unha un pouco máis cara. A correr outra vez, e cando me monto no coche non funciona, non arranca. O único bo foi que estabamos na rotonda onde a miña amiga Sada (si, Sada), ten a súa tenda de decoración, e que amablemente me deixou chamar por teléfono a Asistencia en Estrada e que incluso me emprestou o móbil por se acaso tiñan que chamarme. Despois de 40 minutos chegou o fulano (de Vigo), que nos arrancou o coche e que nos comunicou que probablemente o problema sería tanto da batería, que xa tiña un tempo, como do alternador, que non cargaba ben.

O bo desta fin de semana, foi a práctica que collín no xogo de Naruto, porque onte merquei os billetes para voltar á Coruña, que non imprimín, xa que non tiña obriga, así que se supuña que mos tiña que dar o revisor. Non os tiña. Díxome que ao mellor era por ser o de primeira compra, ao que lle respondín amosándolle os billetes que mercara o venres. Consultou e díxome que estaban anulados! O revisor, moi atento, fíxome o desconto con carné xove e suxeriume que comprobase que tiña a devolución na tarxeta, cousa que acabo de facer e non é certa, ademais de serguir tento a opción de imprimir os billetes, co cal, debe de ser algún erro da operativa, que espero que arranxen en breve. Eu, polo de pronto, terei que chamar ao servizo de internet para preguntar que carallo pasou con eles.

Pois nada interestante esta semana, moito traballo, con stress e sen tempo case nin para escribir nin para preparar o servidor. Iso si, levoume unha semana, repito, por non ter máis que un par de horas en toda a semana para estes asuntos a configuración do servidor, no que tiña dúas cousas que facer. A configuración do QoS no router e a instalación do Zope para empezar a servir a web e o novo weblog. Tranquilos, que avisarei coa suficiente antelación antes de tirar o anterior. Tamén gardarei as novas antigas para as poderdes consultar.

Sobre o QoS, pois que ao final, coa axuda de Moebius, que fixo unha das consultas máis evidentes en google, pero que a min non se me ocorrera. Grazas a iso, puiden configurar o router perfectamente e agora o que me falta é que o mesmo Moebius me pase as súas prantillas, para as poder copiar eu vilmente e aproveitar o talento de este pequeno gran deseñador gráfico.

O xoves, se non me trabuco, tamén tivemos a asemblea de GPUL, onde se fixo a votación para a
nova directiva, que gañou por 3 a 1 en proporción ao voto en branco, pero visto en termos absolutos, non foi para tanto. Pois iso, que moitos saúdos e moita sorte ao novo presidente e a ver se é quen de poñer orde na configuración desas máquinas que ao meu xuízo, tanto o precisan.

Pois parece mentira que aínda non postease nada sobre estas dúas entidades que tan bos momentos me fan pasar que son o Real Club Deportivo de La Coruña e a cervexa Estrella Galicia.

Levo xa un par de días que me decidín a probar as salchichas tipo Bratwurst que tiña dende que cheguei de Alemaña e que mercara no LIDL. Fíxenas na grella eléctrica que mercara hai un mes ou así con Miguel en Santiago. Despois de bótolles un pouco de mostaza que trouxen de alá e a verdade é que están case tan boas como as que probaba alí.

Manda carallo. O outro día xa lle deron leña de carallo os fillos de puta do Valencia e hoxe os do Mallorca. Iso si, a lesión parece ser que non foi culpa de ninguén, pero non deixa de ser unha putada.

Actualización: Acabo de ver unhas imaxes del na TVG e non sei como o pode levar tan ben, sempre cun sorriso. Valerón, es o mellor, non o dubides nunca, e agardarémoste até que esteas ben para podermos desfrutar outra vez da túa máxia.